Eluterius

Eluterius, 2004-03-10

Het zal je maar gebeuren. Je bent al jaren vrijgezel, een vriendin kan je niet krijgen, een vriend ook al niet, en het strelen der paarse champignon met de linkerhand terwijl de rechterhand, krampachtig de muis vasthoudend, de verscheidene pr0n collecties naloopt begint je zo onderhand ook al flink te vervelen.



Final resort! Je treedt in de voetsporen van Rob Oudkerk en je gaat naar de hoeren.



Daar aangekomen is het nog steeds flink bagger, want zelfs de publieke dame ziet het niet zitten om je kloppende staafmixer van de crème fraich te ontdoen.

Treurig loop je terug richting het station, en daar aangekomen word je aangeklampt door een dame. Overduidelijk een heroïnehoertje, maar dat boeit je niet. Zou het er dan toch nog van komen hoop je stiekem.



Ze geeft je een vragende blik, in de zin van `wat wil je`, en je vertelt haar wat je graag wilt. Ze kijkt je nogmaals vragend aan, deze keer in de zin van `wat bedoel je nou?!?`



Just your luck! Een dove hoer! Hoe ga je dat nou weer uitleggen...



...