Eluterius

Ik ben 20 en ik ben sinds vorig jaar bevriend met deze man, hij is 25. We ontmoetten elkaar op de universiteit, hij begon laat en we zitten nu allebei in ons tweede jaar.

Hij is (erg) knap, mannelijk en stijlvol, en hij is een goede vent. Hij is relaxt en chill, erg prettig om mee om te gaan. Onze vriendschap is echter altijd platonisch geweest.

Ik heb mijn bedoelingen vorig jaar duidelijk gemaakt, maar hij zei 'je bent echt schattig en je bent een aardige meid, ik meen het, maar om de een of andere reden kan ik de vonk gewoon niet voelen'

Ik had vorige week koorts, hij was zo vriendelijk om me te bezoeken en wat paracetamol mee te nemen. Ik had geen medicijnen meer, mijn ouders waren aan het werk en konden daar niets aan doen.

Ik was wat aan het uitrusten op de bank, ik lag op mijn rug. Hij ging op de bank zitten en legde even een hand op mijn buik, ik had zoiets van 'oh jee.. dat is zo ontspannend', ik zei hem dat hij dat nog een keer moest doen en dat deed hij. Op een gegeven moment tilde hij zelfs mijn shirt op terwijl hij met mijn buik speelde, ik begon te lachen, hij zei "waarom ben je zo schattig als je lacht haha", ik lachte omdat ik me kriebelde maar ik genoot hoe dan ook van de massage.. en het was mijn verliefdheid die me aanraakte, bovendien lol.

Kan dit iets worden of maak ik mezelf dingen wijs?
Is dit te intiem voor vrienden of zie ik er te veel in?
Lidia