Eluterius

Dit is een zeer rare kwestie maar ik zal wat context geven over waarom ik ietwat wantrouwig ben naar mijn vriendin toe.

Ten eerste is ze de laatste tijd erg aan haar telefoon gekluisterd tot het punt dat ze hem meepakt als ze op het toilet is enz. niet alleen dat, maar ze gedraagt zich de laatste tijd wat minder zelf, wat ingewikkeld is. Allemaal prima, maar ik ken haar en heb met haar al jaren en weet wanneer ze vrij is.

Ik probeer haar om uitleg te vragen en het draait gewoon uit op ruzie. Ik heb haar er niet van beschuldigd iets geheimzinnigs te doen, maar ik heb geprobeerd te vragen of het goed met haar gaat en of het goed met ons gaat, en ze wordt gewoon humeurig en zegt dat ik moet stoppen met vragen.

Het toppunt: laatst terwijl ik sliep, dacht ik dat ik droomde toen ik een vrouw lichtjes hoorde kreunen. Ik werd meteen wakker en zat daar misschien 30 seconden geschokt en besefte dat het mijn vriendin was die zichzelf naast me aan het bevredigen was. Ik keek nog eens goed en dacht dat ik zag terwijl ze zich aan het filmen was op Snapchat, maar ik was niet 100% zeker.

Ik voelde me heel zwak, maar ik had de moed om haar te vragen wat ze aan het doen was. Ze sloot snel haar telefoon en zei niets, ik denk dat ze aannam dat ik haar niet hoorde. Ik vertelde haar dat ik haar duidelijk gehoord had, zonder moeite te doen en ze zei dat ze het waarschijnlijk in haar slaap deed.

Dit was gisteren en ik weet niet wat ik moet doen.

Confronteer ik haar ermee of laat ik het gewoon zo?

Ongeruste groet
Ferry Vanzak